In een ritje met 2 die-hard collega’s zijn weer een aantal mooie wegen boven water gekomen die we jullie niet willen onthouden. Stop dus met poetsen en wacht nog een week of drie met de winterstalling.

Op zaterdag 4 november is het zover. We vertrekken om 10.30 ergens uit Groningen, gaan langs een paar hele mooie wegen onder het Lauwersmeer langs naar Dokkum om relaxed te lunchen. Daarna omhoog langs Lauwersoog de klei in. Dat is… we blijven wel netjes op de weg, hoor. (tenzij het niet anders kan;) Na een belachelijke hoeveelheid lekkere slingerwegen komen we rond 15.00 weer in Groningen terecht om nog meer sterke verhalen uit te wisselen. Dan kun je de rest van de middag de drab tussen je achtervering vandaan peuteren, de motort wassen, drogen en poetsen om hem/haar vervolgens met een gerust hart in de garage zetten.

Exacte vertrekplek en einddoel volgen later per mail. Oh ja, weer of geen weer, we gaan gewoon, dus graaf voor de zekerheid je winterpak even op. En geef je AUB even op, zodat ik weet of ik de burgemeester van Dokkum moet waarschuwen.

Van vrijdag 15 t/m zondag 17 september zijn we met Sterrit wederom naar Ster geweest, en het was wederom een hele geslaagde rit. Deze keer niet zoals 5 jaar geleden met 100 man, maar ‘slechts’ met 50 motorrijders naar België.
We begonnen met 3 man bij de IB-Groep, waarna we bij de Punt nog 3 man aansloten. In Echten kwamen er nog 2 man bij, zodat we met 8 motoren aan de route begonnen. Door de Veluwe en deels door Duitsland vlogen we over de wegen, en na een lekkere schnitzel tussen de middag kwamen we al rond 5 uur aan in Ster. Voor ons een record ! En na enige tijd kwamen ook unsere deutsche freunde dabei, Marcel en Lars kwamen rechtstreeks uit Osnabruck, zodat we nu met 10 man konden rijden.
Het was trouwens maar goed ook dat we zo vroeg aangekomen waren, want Peter z’n RSV mille kon niet meer koppelen. Snel onderzoek leerde dat ie gerepareerd moest worden, en vlak voor sluitingstijd stond Peter dan ook bij de plaatselijke motorgarage. De motor zou zaterdag gerepareerd worden, en voor die dag had hij een Ducati ST3 gehuurd.

Zaterdag wederom prachtig weer, vroeg op en wachten op het ontbijt. Daarna snel in de kleren en op pad (met in het achterhoofd dat we voor 5 uur weer bij de motorgarage moesten zijn om de motor weer op te halen).
Met Hein op kop konden we de uitgezette route prima volgen, en ondanks de wegafzettingen (wat ook standaard lijkt te worden met Sterrit) en alternatieve routes toch de hele route gereden. Het laatste stukje snelweg kwam goed uit, want om 5 voor 5 waren we klaar en kon Peter zijn gerepareerde motor weer ophalen.
‘s Avonds weer lekker gegeten bij Francopole, moet gezegd worden dat zowel de locatie als het eten een hele dikke voldoende verdiende! Na het eten nog even natafelen en lekker slapen in de slaapzaal (waar wonderbaarlijk niemand snurkte).

Zondag alweer vroeg uit de veren, maar deze keer hadden we geen haast. Als laatste vertrokken we dan ook uit Ster. Al snel waren we deze keer de route kwijt, en ook Marcel en Lars vertrokken naar Duitsland. Na de eerste stop vlak over de grens in Limburg had RJ er ook genoeg van en waren we nog maar met 7 man. Zo doorgekacheld naar Valkenburg en daar nog even uitgebreid geluncht. Toen was het inmiddels al 3 uur en zijn we over de snelweg weer naar huis gegaan waar we om 19.00 uur weer veilig aankwamen.

linkje naar de eerste foto’s HIER

Vrijdagochtend om 9 uur vertrokken en Francis opgepikt in Ureterp waarna we samen vertokken richting Zwijndrecht om Bjorn van z’n werk af te halen.Ondanks de dreigende luchten en wat files (een vrachtwagen die dacht dat ie bij de rotonde van Joure een korte weg gevonden had) waren we om half een droog en wel in Zwijndrecht (een klein stukje omgereden bij Rotterdam).

Bij het vertrek uit Zwijndrecht eerst nog even getankt meteen de regenjas maar aangetrokken want dat we het niet droog zouden houden was wel duidelijk.

Voorbij Antwerpen konden we door de regen geen hand voor de ogen zien maar uiteindelijk kwamen we ongedeerd in Calais aan voor de trein door de Eurotunnel naar Engeland.

Daar wordt je door het begeleidende personeel een wagon ingeleid en verzocht je motor overdwars tegen een soort stoeprandje te parkeren, de motor in de eerste versnelling en op z’n stander te laten staan.

Je neemt dan zelf plaats op het stoeprandje en vraagt je vervolgens gedurende de hele reis af of de motor wel blijft staan op dat iele standertje met het geschud van de trein en alle bagage erop.

Aangekomen in Folkestone is het nog ongeveer een drie kwartier rijden naar het circuit en de camping van Brands Hatch en tegen een uur of acht zaten we met bier en chips voor de tent.

’s-Avonds de in een tent ingerichte pub bezocht en ons tegoed gedaan aan scrumptious cheeseburgers en fries.

Zaterdag was voor Björn en mij trainingsdag op het circuit en Francis heeft de omgeving verkend op de motor (naar horen zeggen was dat een leuke rit naar Hastings en weer terug).

Zaterdagavond hebben we bij gebrek aan een slager op de camping ( je kon wel barbeques kopen maar niets wat erop kon) gegeten bij de lokale Indiër.

Op de camping was nog een concert van een of andere band waar we nog een tijdje hebben staan luisteren, terug naar de tent hebben we met z’n allen nog een rondje over het circuit gedaan in een motorsimulator en dat ging toch weer harder dan we allemaal dachten.

Zondagochtend vroeg op, broodje spek met ei en een kop thee en alvast wat spullen opgeborgen en op de motor gebonden.

De hele dag vervolgens op het circuit doorgebracht waar het gedurende de dag steeds warmer werd.

Mooie races gezien vanuit steeds weer andere gezichtspunten (Clearways, Brabham Straight, Hailwood Hill en Druids Bend) waarbij we eindigden net na Surtees corner waar je met je voeten zo’n beetje op het circuit zit, mooi man.

Na de laatste race nog even gebleven voor het afscheid van Pier-Francesco (Frankie) Chili die op 42e jarige leefttijd voor de laatste keer op Brands Hatch deelnam aan de WSBK.

Hij kreeg aardig wat meer bijval dan minister Peijs tijdens haar ritje over het circuit van Drenthe.

Terug naar de camping om de laatste spullen op te ruimen en om een uur of 6 ’s-avonds vertrokken richting Folkestone. Om 9 uur ’s-avonds zijn we dan weer aan aan de overkant en vertrekken we weer richting huis.

Om half 12 afscheid van Björn genomen bij de afslag van de A58 en van Francis om een uur of 2 bij Drachten. Ik lag om half 3 lekker in bed in Mooiland na te genieten van een mooi weekend.

Ik ga volgend jaar weer, misschien zijn er dan nog meer gegadigden.