Eindelijk weer eens een update over mijn Wielervrienden uitdaging. Na lange tijd van revalideren en indoor-fietsen was ik hard toe aan wat buitenlucht. En op jacht naar nieuwe gemeentes om af te vinken viel mijn oog op de Achterhoek.

Vanuit het station in Goor ging het via mooie fietspaden door o.a. Eibergen en Groenlo naar de eerste korte stop in Corle. Dit was heel toevallig vlakbij Minicamping ‘t Voorde waar we eens met onze daktent waren geweest.

Daarna via Aalten, waar de enige klimmetjes van deze route te vinden waren, naar de Berkenlaan in Silvolde en door naar de grote stad Doetinchem. Omdat de zomerse temperaturen richting de 30 graden liepen, en mijn bidons leeg dreigden te raken op zoek naar een geschikt terras om uit te rusten en te bevoorraden.

Dit viel echter nog niet mee. Zo was het in Zelhem te druk, en waren er verder een aantal locaties gesloten. Na een korte stop met een gelletje op de Berkendijk in Wolfersveen uiteindelijk in Ruurlo een mooi rustig terras gevonden. Hier smaakte de koffie met appelgebak en de cola erg lekker.

Met een bidon gevuld met lekker koud water weer op pad. De route via Borculo en Diepenheim was misschien wat saai met vele lange en rechte wegen, maar met de wind in de rug fietste het heerlijk. En zo kwam aan dit mooie avontuur een veilig eind.

Afgelopen weekend was het weer zover: negen motormuizen trokken eropuit voor het jaarlijkse motorweekend. Nieuwe gezichten, oude gewoonten en uiteraard – zoals altijd – een flinke dosis avontuur, ontspanning en flauwekul. Een korte terugblik op een onvergetelijk weekend.

1. Iedereen weer heel thuis

Laten we beginnen met de belangrijkste highlight: iedereen is heelhuids teruggekomen. Een prestatie op zich, gezien de snelheid, de routes en de concentratieboog van sommigen in de groep…

2. Nieuwe aanwas: Niels en Eelco

Dit jaar mochten we twee nieuwe leden verwelkomen: Niels en Eelco. Ze hebben zich moeiteloos tussen het geweld gewurmd, wat vooral te danken is aan hun stalen zenuwen – en wellicht hun tolerantie voor slechte grappen.

3. Thema van het weekend: Hobby Horsing

Waarom? Dat weet eigenlijk niemand meer precies, maar het werd een terugkerend gespreksonderwerp. Google het maar, en bedenk dan dat volwassen mannen daar dus gesprekken over voerden. Op een motorweekend.

4. Zaterdag aan het circuit – zon, bochten en siësta’s

De zaterdag was een topper: een relaxte dag bij het circuit met zon, uitzicht op snelle auto’s (sommigen met illegaal veel decibel) en voor de echte bourgondiërs onder ons een goed excuus voor een dutje “an Ring”.

5. Navigatie en verdwalen (of: wie wacht er nou eigenlijk op wie?)

We zijn elkaar maar één keer kwijtgeraakt – dat was niet de schuld van degene die niet wachtte bij de bocht, maar van degene die niet keek. Duidelijk verhaal. Gelukkig waren de routes van onze navigator zó leuk dat we ze gerust een tweede keer deden. Zelfs als dat 1 km extra was. Of 15.

6. Humor, slapstick en slapeloosheid

Van een spontane introductie in powerslapping tot flauwe YouTube-video’s en nostalgische Instagram-reels – het lachen zat goed dit weekend. En ja, sommige bospaadjes waren expres gekozen, aldus Jacco. Hoogtepunt van zijn weekend, blijkbaar.

7. Goede zorgen en teamwork

Speciale dank aan Ivar, die zich ontpopte tot de nieuwe ‘Ton’ van de groep: boodschappendienst, tassenvervoer, morele steun. Klasse!

Kortom: mooie ritten, prima gezelschap, veel gelach, een paar powernaps en nul schade – dat noemen we een geslaagd motorweekend.

Tot volgend jaar – en wie weet… op een hobby horse! 

Op zoek naar een leuke fietsroute en een weekendje weg stuitte ik begin juli op deze aankondiging:

Deze tocht is in meerdere opzichten speciaal. Ten eerste de datum van 21 september, wat exact 5 jaar na mijn ongeluk is. En verder wordt deze tocht georganiseerd door de persoon die net als ik met een orthese fietst, en waar ik veel informatie van gekregen heb over de orthese en aanpassingen aan de fiets.

Het enige ‘ minpunt’ is misschien dat het startpunt helemaal in Goirle ligt. Maar omdat ik bezig ben om in alle 342 gemeentes van Nederland te fietsen is de afstand niet de bottleneck.

Dus op vrijdag 20 september al op tijd onderweg met de fiets achterop de auto. Het mooie weekend was voor veel mensen blijkbaar reden om op tijd naar huis te gaan. Na 3,5 uur rijden aangekomen bij mijn hotel in Baarle-Nassau. Na het inchecken direct omgekleed en op de fiets gesprongen om de benen wat los te trappen. Rustig gereden met een mooie route die grotendeels door België ging met lekker weer en goede fietspaden. Na een lekkere douche en goede maaltijd nog even door het centrum gelopen, daarna lekker geslapen.

Zaterdag op tijd opgestaan en klaargemaakt voor vertrek want het beloofde een lange dag te worden. Eerst van het hotel op de fiets naar het startpunt in Goirle. Daar Serge ontmoet die klaar stond met energierepen en koffie. Na een korte maar leuke kennismaking aan de route begonnen.

De route ging eerst richting het oosten waar het mooi fietsen is door de Oisterwijkse bossen. Daarna koers richting het zuiden waar bij Herberg de Buitenman een uitstekend verzorgde tussenstop gepland was. Toepasselijk of niet, de nagenoeg vlakke route die zo plat was als een ……. werd daar beloond met een heerlijke ……. pannenkoek!

Langs de grens ging het verder naar het zuiden en vlak nadat we op Belgisch grondgebied reden was daar opeens onze 2e geplande stop. De lekkere cake en rijstevlaai met wat drinken ging er goed in. De route ging vervolgens nog iets verder naar het zuiden, waarna via een mooi stuk langs een jaagpad de weg terug naar het noorden ingezet werd. Eenmaal de grens weer over waren we als snel in Baarle-Hertog / Baarle-Nassau waar meer grensovergangen zijn dan zebrapaden.

Ik had ervoor kunnen kiezen om direct naar mijn hotel te gaan, aangezien ik het eerste stuk van de route vanochtend al had gefietst. Maar wilde de ‘ finish’ toch niet missen, dus nog een keer het laatste stuk van de route gevolgd. Gelukkig was de fietsenzaak nog niet dicht, maar echt druk was het ook niet meer. Nog wel even met een mede fietser nagepraat met een heerlijk glaasje fris. Helaas Serge niet neer gezien, maar ik had nog een lange terugreis voor de boeg.

Bij het hotel kon ik nog even douchen, wat wel lekker was na ruim 170 kilometer gefietst te hebben met erg mooi weer en dus ook lekker zweten. De terugreis ging voorspoedig en heb ik onderweg bij een benzinepomp nog wat gegeten. Een geslaagde dag en een mooi einde van mijn vakantie.