Startrit herkansing

“Sorry Herman!

We waren nog geen 15 km onderweg toen je tot de conclusie kwam dat er vandaag opgeschoten werd. De voorrijder van het eerste stuk was geen goeie: hij hield de groep niet bij elkaar. Herman haakte af. Jammer. De volgende afvaller was McMru, die aan de start verscheen met een motor die niet goed was: Moet je niet doennn!!

Maar het was wel een leuk stukkie, binnendoor naar Assen. Duurde veel te lang, want degenen die in Echten opstapten konden vervolgens een stief uurtje wachten.

En toen begon het officiële gedeelte van de rit: de zoektocht naar de eerste stop voor koffie. En dat was me er één! Zie het filmpje voor een impressie van het entertainment dat ons geheel kosteloos toekwam. Snel maar weer op pad dus.

Alles binnendoor en Bart reed de route uitstekend. De niet te missen pont bij Genemuiden stond op de route en daarna nam DeWolt het even over om naar Kampen te rammen. Mooie dijkjes man!

Kampen was aangenaam verrast met onze komst en de lunch was behoorlijk goed te snavelen. Waarom hadden we zo’n dorst? (Doe mij maar twee ijsthee. Doe mij maar een appelsap en een spa rood. Doe mij dat ook maar.) Oh ja, het was gewoon errug lekker weer. Bijna te warm.

’s Middags nog een lekker stukkie om Zwolle heen langs de IJssel, ook altijd mooi, om via Dalfsen weer terug te keren in Echten. In Echten bleven vijf man over voor het diner. Rond negen uur waren de laatsten weer thuis. 400km meer op de teller en weer een hoop lol en mooie bochtjes om op terug te kijken.

Het was weer fantastisch.”

met Sterrit naar Kylltal

VRIJDAG

Afgelopen weekend zijn we met 13 man naar Kylltal geweest. Na enkele weken van zeer warm en zonnig weer waren de voorspelling wisselvallig. Regenpak mee dus voor de zekerheid. We vertrokken met 9 man vanaf de IBG met 3 nieuwkomers in de groep, te weten Harry, Anne en Henk. In Echten stonden nog 2 man op ons te wachten zodat we met 11 man vertrokken richting Kylltal. Tijdens de eerst stop in Doesburg, inmiddels redelijk doorweekt, kwamen de laatste 2 rijders bij de groep.

Nadat iedereen een regenpak had gekocht en aangetrokken konden we verder, op naar Duitsland en het mooie weer. Maar onderweg eerst flinke druppels, zodat het opletten was waar je reed. Gelukkig klopten de voorspellingen zodat we de lunch in Viersen op het terras konden nuttigen in een korte broek. De eerste pizza’s van het weekend gingen er goed in.

Daarna via de snelweg even wat meters maken was de bedoeling. Maar het noodlot sloeg toe en Anne was de grote pechvogel. Zijn 2 maanden oude Triumph hield ermee op, flinke rookpluimen waren het teken dat de motor opgeblazen was. Veilig naar de kant en wachten op de ADAC en de auto met aanhanger van Sterrit. Harry en Ivar bleven bij Anne en zouden later via de snelweg weer bij de groep komen.

klikken voor de foto's.

De rest van de groep vervolgde zijn weg dus, met gelukkig geen regen of uitvallers reden we via de een mooi uitgezette route naar Plüm, waar Ivar en Harry even later ook arriveerden. Het begon inmiddels al een beetje donker te worden, maar we wilden toch de route helemaal uitrijden.
Onder luid applaus kwamen we dan ook als laatste aan, het was al donker en iedereen had al gegeten. Maar ze hadden nog wat voor ons bewaard, het smaakte prima net als het bier trouwens. De volgauto met Anne en motor arriveerde nog voor middernacht, en ook zij hadden nog wat te eten. Moe gingen we slapen…….

ZATERDAG

De zaterdag begon al vroeg, maar met een lekker ontbijtje en wat miezer regen was het rustig wakker worden. Geheel in stijl vertrokken we weer als laatste wat als voordeel had dat het inmiddels droog was. Op naar de Moezel en zijn mooie bochtige weggetjes. Na enkele tank- c.q. rookstops kwamen we aan in het altijd gezellige Traben Trarbach, wederom pizza voor de meesten op een terras met uitzicht op de moezel.

Daarna op naar Cochem waar Anne al met smart op ons stond te wachten. Hij had toch nog een motor (van een ander type) weten te lenen van iemand anders die vandaag niet wilde rijden, mazzel voor hem dus! Na een lekkere ijsco vertrokken we richting Nurburgring, vooral het eerste stuk na Cochem is een errug mooi stukkie weg. Alleen wat betekend “rasen ist out!” ?
Aangekomen bij de Nurburgring even kijken op de tribunes (is toch gratis) en we zagen dat er Porsche’s
lekker aan het racen waren op een mooi droog circuit. Maar er kwamen een stel donkere wolken aan wat betekend dat we nog even niet gingen rijden maar wachten op spectaculaire acties op de baan. Zie hier het resultaat, met dan aan Jacco:

 

Toen de regenbui over was moesten we toch maar weer verder, om nog een beetje op tijd aan te komen in herberg Kylltal. Dit lukte redelijk, hoewel het laatste stuk van de tocht niet de hoofdprijs verdiende. Meer hoeft daarover niet gezegd te worden……
‘s Avonds wederom lekker eten en daarna gingen de meesten even de benen strekken. Dat de tocht anderhalf uur duurde vonden de meesten niet erg, het belangrijkste was iedereen weer veilig thuis was. De muziek was vanavond van de Cliff Daniels Band.

ZONDAG

De laatste dag alweer, tijd om ons op te maken voor de terugreis. Eerst lekker wakker worden in het zwembad, daarna een stevig ontbijtje en wachten tot het droog zou worden. Maar dit duurde wel erg lang, zodat we met regenpak aan wederom als laatste groep vertrokken. Al snel stuitten we op een wegafsluiting, tijd om even de benen te strekken en een groepsfoto te maken:

klikken voor de foto's.

Daarna op naar de laatste gezamenlijk stop, koffie met gebak in Stadtkyll. Hier ging de groep uit elkaar, de helft volgde de route tot Valkenburg maar de rest koos voor de snelweg. Marcel ging naar Duitsland, Peter L. naar Arnhem, Jacco naar Rotterdam en Robert/Francis/Harry over de A31 naar Groningen.

Met Hein voorop ging het net als de rest van het weekend perfect. Erg mooie weggetjes (die niet altijd op de routebeschrijving stonden) maar dat vonden we niet erg. Via de heuvels in Limburg reden we Nederland in waar we al snel staande werden gehouden door oom agent voor een controle van de papieren en de motor en de bandjes. Iedereen kwam keurig door deze keuring zodat we in Valkenburg op het terras neer konden ploffen om wat te eten. We kregen nog gezelschap van de Sterrit organisatie. Daarna toch maar over de snelweg naar Groningen waar we om 21.00 uur waren.

Wederom een super weekend gehad, op naar de volgende keer !