WSBK Brands Hatch 2008

Zoals elk jaar hebben Bjorn en ik de traditie voortgezet en hebben we de World Superbikes in Brands Hatch bezocht. Om een beetje op tijd op de camping en het circuit te zijn hadden we de boot van 6 uur ´s-ochtends geboekt en eventjes vergeten dat je uur van tevoren aanwezig moet zijn en het toch nog 3 uur rijden is vanuit Den Haag.

De kaarten voor de camping en het circuit die ik van tevoren had besteld waren niet op tijd thuis bezorgd maar een vriendelijke dame die ik de woensdag ervoor hierover belde vertelde dat ze een extra setje zou klaarleggen bij de hoofdingang. Dit bleek te werken! We werden vriendelijk onthaald en de envelop met de kaarten lag daadwerkelijk klaar en een kwartiertje later zaten we met al onze rommel op de camping. We hadden redelijk wat rommel meegenomen want anders dan alle voorgaande jaren waren we dit jaar met de auto.

Tent op gezet en naar het circuit voor de trainingen. ´s-Avonds via de campingwinkel terug naar de tent voor het culinaire hoogtepunt van de dag, hamburgers en worstjes op een broodje. ´s-Avonds nog wat rondgelopen over het circuit, daar bleek een band te spelen in het paddockrestaurant.

Hamburgers

De volgende ochtend ontbijt met eieren en spek (ook dat begint zo langzamerhand een traditie te worden) en opnieuw een enerverende trainingsdag meegemaakt. Het was een zogeheten ‘wet’ Superpole wat iets minder spectaculair is dan normaal maar leuk was het wel. Terug op de camping uitgebreid gesproken met de buurman die amateur fotograaf bleek te zijn en connecties had in de lokale brouwerij (hik).

De racedag zijn we op tijd naar het circuit vertrokken (het wil nog wel eens druk zijn). We zitten op onze gebruikelijke plek in Clearways waar je de coureurs op verschillende plekken van het circuit kunt zien. Mooie races gezien waarbij het vreselijke ongeluk van Craig Jones een behoorlijke domper was. Mijn favorieten Troy Corser en Noriyuki Haga presteerden in de tweede race aanzienlijk beter dan de eerste (derde en tweede in de tweede race ten opzichte van achtste en negentiende in de eerste race).

Om een uur of 5 zijn we weer terug op de camping en om 6 uur zaten we weer in de auto richting de boot. Het was inmiddels slecht weer geworden en erg druk op de weg maar we zijn op tijd voor de boot en om 11 uur s´-avonds weer aan de overkant. Opnieuw ook in België erg slecht weer en om 3 uur ´s-nachts zijn we weer terug in Den Haag. Het was weer een erg gezellig weekend en volgend jaar gaan we weer……

Rondje Drenthe

Op een zwoele vrijdagavond hebben we een rondje Drenthe gereden olv. RJ. Verzamelen bij de Carpoolplaats bij De Punt om half 8 ‘s-avonds. Voor sommige van ons was dat maar net haalbaar. Met een leuk clubje (9 man) vertrokken voor een tochtje dat ons via allerlei kleine dorpjes uiteindelijk na wel een half uur op een terras op de brink in Assen bracht.

rondje Drenthe, klaar voor de start....

Dat halve uur had niet zo zeer met de afstand als wel met het straffe tempo te maken, het ging weer mooi! Er werd uitgebreid gedronken en gerookt en een half uur later waren we alweer op weg naar (hoe kan het ook anders) RJ zijn pleisterplaats op het JM plein. Het jaarlijkse truckersfestival gooide echter roet in het eten en zo raakten we verzeild op de A28 richting Beilen, da’s ook meteen de eerste afslag dus vanaf daar dan maar weer via allerlei binnenweggetjes terug.

Robert verliet ons meteen om via de A28 weer terug te gaan naar huis en even verder op hebben we ook Marcel in complete verwarring achtergelaten als gevolg van het spelletje “wie rijdt er vandaag helemaal achteraan”, waarvoor nog bedankt Jacco en Ivar! We hebben nog even rondgereden en gebeld om te kijken of we de verloren zoon weer terug konden krijgen in het peloton maar het heeft niet zo mogen zijn. De weg terug was er niet minder mooi om en rond een uur of 10 zaten we met z’n allen bij RJ op het terras na te genieten.

De ranja vloeide rijkelijk alhoewel er ook mensen waren die niet meer hoefden te rijden en de gekoelde rosé uit de koelkast trokken. Uiteindelijk om half 11 vertrok iedereen weer huiswaarts en na een korte tankstop voor Henk en via Waterhuizen was ondergetekende weer net voor 11 uur thuis. Da’s voor mijn vizier overigens net een kwartier te laat. Ik vond het weer ouderwets gezellig.


View Larger Map

met Sterrit naar Kylltal

VRIJDAG

Afgelopen weekend zijn we met 13 man naar Kylltal geweest. Na enkele weken van zeer warm en zonnig weer waren de voorspelling wisselvallig. Regenpak mee dus voor de zekerheid. We vertrokken met 9 man vanaf de IBG met 3 nieuwkomers in de groep, te weten Harry, Anne en Henk. In Echten stonden nog 2 man op ons te wachten zodat we met 11 man vertrokken richting Kylltal. Tijdens de eerst stop in Doesburg, inmiddels redelijk doorweekt, kwamen de laatste 2 rijders bij de groep.

Nadat iedereen een regenpak had gekocht en aangetrokken konden we verder, op naar Duitsland en het mooie weer. Maar onderweg eerst flinke druppels, zodat het opletten was waar je reed. Gelukkig klopten de voorspellingen zodat we de lunch in Viersen op het terras konden nuttigen in een korte broek. De eerste pizza’s van het weekend gingen er goed in.

Daarna via de snelweg even wat meters maken was de bedoeling. Maar het noodlot sloeg toe en Anne was de grote pechvogel. Zijn 2 maanden oude Triumph hield ermee op, flinke rookpluimen waren het teken dat de motor opgeblazen was. Veilig naar de kant en wachten op de ADAC en de auto met aanhanger van Sterrit. Harry en Ivar bleven bij Anne en zouden later via de snelweg weer bij de groep komen.

klikken voor de foto's.

De rest van de groep vervolgde zijn weg dus, met gelukkig geen regen of uitvallers reden we via de een mooi uitgezette route naar Plüm, waar Ivar en Harry even later ook arriveerden. Het begon inmiddels al een beetje donker te worden, maar we wilden toch de route helemaal uitrijden.
Onder luid applaus kwamen we dan ook als laatste aan, het was al donker en iedereen had al gegeten. Maar ze hadden nog wat voor ons bewaard, het smaakte prima net als het bier trouwens. De volgauto met Anne en motor arriveerde nog voor middernacht, en ook zij hadden nog wat te eten. Moe gingen we slapen…….

ZATERDAG

De zaterdag begon al vroeg, maar met een lekker ontbijtje en wat miezer regen was het rustig wakker worden. Geheel in stijl vertrokken we weer als laatste wat als voordeel had dat het inmiddels droog was. Op naar de Moezel en zijn mooie bochtige weggetjes. Na enkele tank- cq. rookstops kwamen we aan in het altijd gezellige Traben Trarbach, wederom pizza voor de meesten op een terras met uitzicht op de moezel.

Daarna op naar Cochem waar Anne al met smart op ons stond te wachten. Hij had toch nog een motor (van een ander type) weten te lenen van iemand anders die vandaag niet wilde rijden, mazzel voor hem dus! Na een lekkere ijsco vertrokken we richting Nurburgring, vooral het eerste stuk na Cochem is een errug mooi stukkie weg. Alleen wat betekend “rasen ist out!” ?
Aangekomen bij de Nurburgring even kijken op de tribunes (is toch gratis) en we zagen dat er Porsche’s
lekker aan het racen waren op een mooi droog circuit. Maar er kwamen een stel donkere wolken aan wat betekend dat we nog even niet gingen rijden maar wachten op spectaculaire acties op de baan. Zie hier het resultaat, met dan aan Jacco:

Toen de regenbui over was moesten we toch maar weer verder, om nog een beetje op tijd aan te komen in herberg Kylltal. Dit lukte redelijk, hoewel het laatste stuk van de tocht niet de hoofdprijs verdiende. Meer hoeft daarover niet gezegd te worden……
‘s Avonds wederom lekker eten en daarna gingen de meesten even de benen strekken. Dat de tocht anderhalf uur duurde vonden de meesten niet erg, het belangrijkste was iedereen weer veilig thuis was. De muziek was vanavond van de Cliff Daniels Band.

ZONDAG

De laatste dag alweer, tijd om ons op te maken voor de terugreis. Eerst lekker wakker worden in het zwembad, daarna een stevig ontbijtje en wachten tot het droog zou worden. Maar dit duurde wel erg lang, zodat we met regenpak aan wederom als laatste groep vertrokken. Al snel stuitten we op een wegafsluiting, tijd om even de benen te strekken en een groepsfoto te maken:

klikken voor de foto's.

Daarna op naar de laatste gezamelijk stop, koffie met gebak in Stadtkyll. Hier ging de groep uit elkaar, de helft volgde de route tot Valkenburg maar de rest koos voor de snelweg. Marcel ging naar Duitsland, Peter L. naar Arnhem, Jacco naar Rotterdam en Robert/Francis/Harry over de A31 naar Groningen.

Met Hein voorop ging het net als de rest van het weekend perfect. Erg mooie weggetjes (die niet altijd op de routebeschrijving stonden) maar dat vonden we niet erg. Via de heuvels in Limburg reden we Nederland in waar we al snel staande werden gehouden door oom agent voor een controle van de papieren en de motor en de bandjes. Iedereen kwam keurig door deze keuring zodat we in Valkenburg op het terras neer konden ploffen om wat te eten. We kregen nog gezelschap van de Sterrit organisatie. Daarna toch maar over de snelweg naar Groningen waar we om 21.00 uur waren.

Wederom een super weekend gehad, op naar de volgende keer !