Modderrit

Zaterdag was alweer de 3e editite van de Modderrit. Gelukkig was er van modder dit jaar geen sprake, maar was het prima weer om er met de motor op uit te trekken. De opkomst was dan ook goed te noemen. Na een bakkie koffie met koek konden we de weg op. Met een lekker gangetje en erg leuke slingerweggetjes gingen we achter Alexander en Annemarie naar Dokkum.
Al snel moesten we even stoppen omdat Hein het nodig vond om zijn motor plat te leggen. Waarschijnlijk wat olie of ander smeer op het wegdek. De schade aan de Pan viel mee, en nadat we de motor weer aangeduwd hadden weer verder. De zon bleef lekker schijnen en op het terras genoten we van wederom koffie, maar nu met appelgebak met slagroom!

We vervolgden onze route via Lauwersoog, Zuitkamp en Noordhorn om in Aduard te tanken. Daar sloten ook de laatste 2 coureurs aan. Met 8 motorduivels en 1 duivelinnetje reden we verder door het Groninger land, op naar de volgende stop in Noordpolderzijl. Hier hebben we uitgebreid geluncht en lekker bijgepraat. Toen ook Mark zijn hele verhaal gedaan had konden we weer verder…..

De mooie weggetjes en landschappen bleven maar komen, en zo reden we via Onderdendam, Zandeweer, Garrelsweer en Garmerwolde weer richting Groningen. Onderweg waren we al weer de nodige mensen kwijtgeraakt die nog andere verplichtingen hadden. Maar uiteindelijk stonden we met 5 man op de grote markt. Nog even een terrasje en genieten van de laatste zonnestralen, dan naar huis en nog lekker nagenieten van deze mooie dag. Met dank aan onze voorrijder Alexander natuurlijk!

Schotland in de herkansing

In 2005 zijn een aantal van ons al met Sterrit naar Schotland geweest. Met name Jacco was erg gecharmeerd van dit land (en zijn whisky’s). Alleen waren we destijds net te laat bij de destilleerderij en ook Edinburgh konden we niet meer bezoeken. Daarom zijn Bart en Jacco dit jaar wederom naar Schotland afgereisd met deze 2 dingen in de planning.

De boot van ijmuiden naar Newcastle was als vanouds, en eenmaal weer op de motor moeten we al onze navigatie-eigenschappen al aanspreken. De weg die we zochten konden we niet vinden, en eigenlijk hadden we geen idee welke kant we op moesten. Dan is een voorrijder met GPS toch wel zo handig…..

Maar uiteindelijk wisten we toch de goede weg te vinden en konden we via Carlisle en Glasgow richting onze eerste slaapplaats in Tarbert. We gingen namelijk de volgende ochtend met de boot van Kennacraig naar Port Ellen op het eiland Islay.

Islay is HET whisky-eiland, waar je overal op het eiland de geur van turf en whisky ruikt en er meerdere distileerderijen zijn. We hebben die van Laphroaig en Ardbeg bezocht, inclusief rondleiding en wat proeven achteraf. Verder hebben we die van Lagavulin, Bowmore, Coal ila en Port Ellen op de motor aangedaan. Na 2 dagen Islay hadden we het wel gezien en konden we weer met de boot naar het vaste land!

Via een erg mooie route zijn we woensdag via Oban naar Fort William gereden. Hier waren we met Sterrit ook geweest, en het leek ons een leuke stop met uitzicht op de Ben Nevis (met z’n 1344 meter de hoogste berg van Schotland). Helaas was het weer de volgende dag erg slecht, zodat we niet zoals gepland naar de echte hooglanden zijn gegaan. We kozen voor een korte etappe om via het meer van Loch Ness naar Inverness te rijden. Een redelijk grote plaats waar we de middag in ieder geval droog zaten……

De volgende ochtend met een twijfelachtig zonnetje vertrokken richting Edinburgh. Na de koffie-stop met lekkere gebakjes werd het dan ook droog en kon het lekkere stuurwerk beginnen. De hele dag doorgereden met een lekker zonnetje en het laatste stuk via de snelweg naar Edinburgh. Daar een aardige B&B gevonden op een half uurtje lopen van het centrum.
‘s Avonds direct de stad in en deze grotendeels verkend. Lekker gegeten bij de Italiaan (?!) en zaterdag via het paleis en de Royal Mile naar het kasteel gelopen. Daarna een beetje rondgehangen in het centrum en de pubs. Ook best wel vermoeiend zo’n dagje zonder motor……

Zondag dus maar weer snel op de motor, op zoek naar Rosslyn Chapel, bekend van de film the Da Vinci Code. Voor de film kreeg dit kerkje slechts 1000 bezoekers per jaar, nu ruim 170.000 !!
Daarna wederom erg lekker gereden, een super rondje met mooie weggetjes en landschappen en schapen langs de weg. Oppassen dus. Zeker met een motor waar maar 14 liter in kan en die ook nog niet zo zuinig is. Maar we konden wederom op tijd een benzinepomp vinden 😉

En dan is het alweer onze laatste dag, op naar Newcastle en kijken of we de boot kunnen vinden. Maar voordat we aan boord gaan genieten we nog even van de vele mooie weggetjes. We slingeren langs de kust en verlaten dan toch Schotland. Bij de laatste tankstop doet Jacco een vervelende ontdekking. Een voetsteun is namelijk losgetrild en deze heeft al bungelend aan zijn zijtassen voor flink wat butsen in zijn achtervelg gezorgd. Niet zo mooi natuurlijk, maar gelukkig zijn Jacco en zijn motor niet gevallen.

De boot kunnen we met enig zoekwerk vinden, en we worden al verwacht door DFDS. Het inschepen was weer een makkie en nadat we onze hut gevonden hadden genoten we op het dek van een welverdiend biertje. Daarna snel naar binnen voor het avondeten en een gezellige laatste avond aan de bar. Helaas was het weer de volgende ochtend om te huilen, en restte ons niets anders dan in ons regenpak de laatste kilometers naar huis af te leggen. Al met al een geslaagde vakantie, zie de foto’s…….

Startrit herkansing

“Sorry Herman!

We waren nog geen 15 km onderweg toen je tot de conclusie kwam dat er vandaag opgeschoten werd. De voorrijder van het eerste stuk was geen goeie: hij hield de groep niet bij elkaar. Herman haakte af. Jammer. De volgende afvaller was McMru, die aan de start verscheen met een motor die niet goed was: Moet je niet doennn!!

Maar het was wel een leuk stukkie, binnendoor naar Assen. Duurde veel te lang, want degenen die in Echten opstapten konden vervolgens een stief uurtje wachten.

En toen begon het officiële gedeelte van de rit: de zoektocht naar de eerste stop voor koffie. En dat was me er één! Zie het filmpje voor een impressie van het entertainment dat ons geheel kosteloos toekwam. Snel maar weer op pad dus.

Alles binnendoor en Bart reed de route uitstekend. De niet te missen pont bij Genemuiden stond op de route en daarna nam DeWolt het even over om naar Kampen te rammen. Mooie dijkjes man!

Kampen was aangenaam verrast met onze komst en de lunch was behoorlijk goed te snavelen. Waarom hadden we zo’n dorst? (Doe mij maar twee ijsthee. Doe mij maar een appelsap en een spa rood. Doe mij dat ook maar.) Oh ja, het was gewoon errug lekker weer. Bijna te warm.

’s Middags nog een lekker stukkie om Zwolle heen langs de IJssel, ook altijd mooi, om via Dalfsen weer terug te keren in Echten. In Echten bleven vijf man over voor het diner. Rond negen uur waren de laatsten weer thuis. 400km meer op de teller en weer een hoop lol en mooie bochtjes om op terug te kijken.

Het was weer fantastisch.”