Circuittraining Assen

Het was een bijzondere dag . Het begon droog maar bewolkt. Aangekomen op het circuit was EvertJan (nr168) al aanwezig en kon ik mij aansluiten bij Mark (nr 102) en Luuk (nr101) in de rij voor de transponders. Om 8 uur de briefing. Een standaard briefing, zonder opmerkingen over de baan. Daarna snel nog en een paar plakken droog brood en wat powerdrink naar binnen (mijn ontbijt) en vervolgens het opplakken van nummers, het afplakken van glas en verwijderen van nummerplaten (wegens het gevaar dat die dingen schijnen op te leveren bij verlies op het circuit, met slagaderlijke bloedingen als voorbeeld). Dan was ik in groep 2 als eerste aan de beurt van ons 4en.

Noeioei, wat was die baan glad, na een halve ronde lagen 2 man al naast de moter! Ik dus maar extra rustig mijn rondjes draaien, maar na 2 ronden had ik zelf ook een glijer. Bij uitkomen Meeuwenmeer (zie plaatje circuit Assen) verloor ik mijn grip, met een enorme drift tot gevolg. Gas langzaam dicht om het achterwiel weer bij te laten trekken, met een drift naar de andere kant tot gevolg, met nog twee slippen verder was de RSV weer stabiel (maar mijn hartslag nog niet) dus de sessie maar zééér rustig afgemaakt.

TT Circuit Assen

Het regende tot een uur of 11 niet, maar een paar sputters vielen de hele dag door wel. Helaas kon ik Mark en Luuk niet waarschuwen voor de gladheid, want die reden het circuit al op toen ik binnen kwam rijden. EJ en ik keken vervolgens naar de sessie van Mark en Luuk, maar konden Luuk steeds niet ontdekken. We hadden blijkbaar niet goed opgelet wat voor kleuren zijn GSX-R heeft, maar toen we weer bij onze plek aankwamen zagen we wel een motor, maar geen Luuk. De motor was overduidelijk niet rechtop gebleven, maar waar Luuk was, wisten we niet.

Toen Mark binnenkwam belde hij Luuk, die bij de EHBO bleek te zitten. Behalve een deuk in zijn vertrouwen en een kleine bloeduitstorting niets aan de hand gelukkig. Het pak had wel een scheurtje, maar niets bijzonders, helm een paar krassen. De motor heeft zo te zien alleen kuipschade en een afgebroken voetsteuntje. Wel balen natuurlijk… En dat in de eerste ronde van de eerste sesie. Van Luuk zijn dus ook geen rondetijden en foto’s vastgelegd.

De Lunch bestond uit een lekkere vette hap en buiten een flinke bui. Na de pauze toch maar de baan op. Voor een indruk van hoe nat het was het volgende Youtube filmpje (niet van ons):

Verder zijn wij allemaal rechtop gebleven en was het toch nog een geslaagde dag zonder records. Behalve dan het vallen van Luuk en ik vermoed een stuk of 14 andere motorrijders over de gehele dag en uiteraard de topper: de KTM RC8 die volledig affikte na een valpartij. Volgens mij is er geen persoonlijk leed te betreuren geweest, wat de veiligheid van het circuit alleen maar benadrukt, net als de PBM’s (Motorpak, helm, rugbeschermer).

Teutenburgerwald

Afgelopen weekend zijn we met 5 man naar het Teutenburgerwald geweest.
De weersvoorspelling beloofde niet veel goeds, dus we waren op het ergste voorbereid.

Gelukkig begonnen we met droog weer, wel zo lekker. Mooi binnendoor via Zeegse, Rolde, Beilen en Aalden naar cafe Cornelis in Dalen. Helaas begon het vlak voor Dalen flink te regenen, dus toch maar even stoppen om de regenpakken aan te trekken. In Dalen hebben we dan ook lekker lang van de koffie en het gebak zitten genieten en hopen dat het droog werd.

Helaas was dat niet zo, dus maar weer flink ingepakt onze reis vervolgd. De route liep via Coevorden snel de grens over via Wietmarschen naar het motormuseum in Ibbenburen. Na daar even rondgekeken te hebben konden we dan eindelijk het eerste gedeelte van de Teutenburgerwald-route gaan rijden.

Al vrij snel reden we tussen de mais- en korenvelden over kleinere weggetjes, mooi tussen de verschillend dorpjes door. En je verwacht het niet, maar we zijn zelfs enkele haarspeldbochten tegengekomen. Na verschillende (tank)pauze’s kwamen we met een lekker avondzonnetje aan bij ons hotel in Minden aan de Weser. Even snel inchecken en daarna de stad in om lekker wat te eten bij de Indier.

Zondag begon met een lekker ontbijtje en droog weer. Daarna de motoren volpakken en vol gas de garage uit! Als eerste gingen we naar het Kaiser-Wilhelm denkmal wat we ‘s avonds al mooi verlicht op een bergtop hadden zien staan. Daarna door naar het volgende denkmal, die van Herman. Hier waren we in 2004 ook al eens met Sterrit geweest, leuk om nog eens te bezoeken.

Na de koffie met het gebak vervolgden we onze reis om de Teutenburgerwald-route weer verder te rijden. Maar we moesten eerst nog wel een stukje toeren om bij de route te komen. Aan het eind kruisten we de 30 al een paar keer, waarna Alexander en Francis besloten via de snelweg naar huis (en de kinderen) te gaan. De rest volgde de route, die toch wel de moeite waard was. Het stukje fietspad waar we opeens op reden liep dwars door het woud, en misschien was het maar goed dat de Aprilia’s er niet mee bij waren want we kregen nu al genoeg boze blikken…

Helaas begon het vlak voor de finishplaats Tecklenburg te regenen, en hebben we onze regenpakken maar weer aangetrokken. Via de 30 en 31 naar Emmen waar Hein ook naar vrouw en kinderen ging. Dus bleven Frank en Bart alleen over, maar de pizza’s smaakten ons desondanks prima.